Ervaring met een uitwendige versie

Uitwendige versie, Zwangerschapsfotoshoot (5)

In mijn zwangerschapsupdates heb ik al eens benoemd dat onze kleine in een stuitligging ligt. Eigenlijk de gehele zwangerschap al. De kleine was zo lenig dat de voeten ook elke keer bij het gezicht lagen, lijkt me niet heel lekker liggen zo opgevouwen, maar hij/zij zal het wel lekker vinden liggen. Er was immers genoeg ruimte om te draaien, maar nee hoor, klein eigenwijsje. Er werd vanaf toen gesproken over een uitwendige versie.

Met 36 weken en 4 dagen heb ik nog een controle gehad bij de gynaecoloog, de kleine lag nog steeds in stuitligging en ik had al wat informatie gekregen over een uitwendige versie. Na wikken en wegen heb ik samen met Vincent besloten dit wel te willen doen. Dit zou immers de kans op een natuurlijke bevalling vergroten. Op dat moment werd de afspraak voor een uitwendige versie gepland. Deze werd gepland voor woensdag 20 maart. Op dat moment was ik 37 weken en 3 dagen zwanger.

Wat vooraf ging

Om 10:00 uur melden we ons in het ziekenhuis op de verlosafdeling. Er is bij ons in het ziekenhuis een speciaal team welke gespecialiseerd is in het uitvoeren van een uitwendige versie. Dit was voor mij een van de redenen dat het goed voelde om dit te laten doen.

Allereerst werd ik voor een halfuur aan de CTG gelegd. Even controleren of het kindje het goed deed op dat moment. Hoe is de hartslag en had ik veel harde buiken? Alles was gelukkig goed en dit betekende groen licht voor een uitwendige versie. Er werd een echo gemaakt om te zien of de kleine inderdaad nog in stuitligging lag. Natuurlijk lag hij/zij dit nog haha. Ook controleren ze meteen of je nog genoeg vruchtwater hebt en hoe het kindje precies ligt.

Alles zag er helemaal goed uit om te kunnen draaien. Ik kreeg een infuus in mijn hand met daarin een shot weeΓ«nremmers. Dit doen ze zodat je baarmoeder dan helemaal ontspant en het draaien makkelijker gaat. Bijwerking? Niet te doen! Ik was gewaarschuwd dat dit medicijn een bijwerking geeft in de zin van een opvlieger en even een verhoogde hartslag, nou daar hebben ze niet om gelogen. Wel had ik verwacht dat het langzaam op kwam zetten, maar nee hoor volle vaart erin! Ik was me aan het voorbereiden op diepe buikademhalingen, maar die waren echt niet te doen op dat moment. Gelukkig trok het gevoel met 2 minuutjes weer weg, daarna was ik alleen nog wat trillerig. Het medicijn moest even een kwartiertje de tijd krijgen om in te werken en daarna kwamen ze met 2 man sterk terug om de uitwendige versie uit te voeren.

De uitwendige versie

Belangrijk om goed te ontspannen en goed te blijven ademhalen, prima doen we dat! De gynaecoloog heeft echt heel goed uitgelegd wat ze allemaal ging doen en dat hielp heel erg om te kunnen ontspannen. Ik kreeg gel op mijn buik waardoor hun handen straks beter konden glijden.

Allereerst ging zij in mijn bekken de billen van de baby proberen vast te pakken, ze moest er aardig diep naar zoeken, want Vin stond aan mijn voeteneind te kijken en die had echt zoiets van wooh waar gaan haar handen/armen naartoe! Toen ze goed onder de billen zat is ze deze naar boven gaan duwen. De verpleegkundige had zijn handen op het hoofdje van de baby aan de bovenkant van mijn buik. Daar werd eigenlijk geen druk op uitgeoefend, het hoofdje werd alleen tegengehouden zodat het de goede kant op zou rollen met draaien.

Het kostte wel iets moeite om het kindje in de goede houding te krijgen, het eerste stuk ging prima, maar toen moest die nog wel gaan rollen en daar had het niet super veel zin in. Totdat de gynaecoloog zelf bij het hoofdje ging voelen en deze in de juiste houding kon krijgen. Snel hoofdje op zijn plek even vasthouden en een echo maken, was dit echt het hoofdje? Ja het was echt het hoofdje. Yes de baby is gedraaid!

Wat het niet pijnlijk? Nee het draaien zelf niet, maar het schuiven van de vingers van de gynaecoloog over mijn buik wel. Alsof je huid helemaal uitgerekt wordt totdat het niet meer verder kan. Voor de rest vond ik het infuus bijna vervelender dan het draaien.

Na controle

De gynaecoloog had van tevoren eerlijk gezegd dat er minder dan 50% kans was dat het kindje ging draaien. Ook had ze achteraf verteld dat ze zelf gedacht had dat dit een poging zou zijn, waarvan ze zelf dacht dat die niet ging lukken. Gelukkig toch wel! Waarom was ze bang dat het niet ging lukken? Omdat het een eerste kindje is, deze zijn sowieso moeilijker te draaien. Ik was al vrij ver in de zwangerschap en van mijzelf heb ik nog wat natuurlijke vetjes zoals we het maar even noemen. Dit maakt het draaien lastiger omdat ze dan het kindje minder goed kunnen vastpakken.

Maar gelukkig het was gelukt! Nu moest ik voor een halfuur, drie kwartier nog even aan de CTG. Even de kleine in de gaten houden of het nog wel goed gaat daarbinnen gezien er toch heel wat gebeurt was. Gelukkig kregen we na een halfuurtje groen licht om lekker naar huis te gaan.

Advies, doe de gehele dag lekker rustig aan, bellen als er twijfels zijn en houd er rekening mee dat je buik aan het einde van de dag wat beurs aan kan gaan voelen. De verdere dag heb ik lekker rustig aan gedaan, heb ik nog even twee uurtjes geslapen en ’s avonds werd het eten voor mij gekookt door mijn schoonvader. Dit hadden we van te voren al afgesproken, heerlijk hoefde ik daar zelf niet aan te denken of er iets aan te doen.

Wel heel gek, want als ik nu de kleine voel, dan voel ik ook ineens voeten in mijn linkerzijde haha. Dat ben ik na 37 weken stuitligging helemaal niet gewend, dus daar moet ik echt wel aan wennen. Nu nog steeds, soms denk ik wat kietelt daar. Oowja een voet!

Wie van jullie heeft ook een uitwendige versie gehad? Of bij wie staat deze gepland? Ik hoop dat mijn verhaal dat ik jullie niet bang heb gemaakt. Hopelijk kan jullie baby ook gedraaid worden en krijg jij als mama de kans om natuurlijk te bevallen.

Liefs Jessica, Life by Jess